karlar kraliçesi kısa kitap özeti


KARLAR KRALİÇESİ KİTAP ÖZETİ
Evvel zaman içinde uzaklarda büyük bir şehirde  iki küçük çocuk varmış. Bunlar birbirleriyle arkadaşmış. Fakat  birbirlerini kardeş gibi severlermiş. Erkeğin adı Kay, kızın adı Gerda mış. 

Bunlar  devamlı  birlikte oynar,   ayrılmazlar-
mış. Gerda’nın bir de büyükannesi varmış. Büyük annesi çok   masal bilir, zamanı  geldikçe anlatırmış. Bir gün Kay ile  Gerda oynarken büyükanne onları yanına çağırıp:
- Çocuklar   size yeni bir masalım var. İsterseniz   anlatayım, demiş.
Çocuklar büyükannenin yanına koşmuş. Can kulağıyla   dinlemeye başlamışlar. Büyükanne çocuklara kışın her yanı  kaplayan   örtüsüyle ünlü Karlar Kraliçesi’nin masalını anlatmış. Çocuklar büyükannenin anlattığı masalı dinlemişler daha sonra   uyumuşlar.
Ertesi gün her yer  karlarla bembeyaz kaplı imiş. Çocuklar sokaklara dökülüp başlamışlar   kaymaya. O sırada oradan kocaman   kızağın geçtiğini görmüşler. Kızağı   düzine beyaz geyik çekmekteymiş.
Çocuklar   bu büyük kızağın peşine  takılmışlar. Bir süre kaydıktan sonra çocukların birçoğu kızağı bırakıp geri dönmüşler. Yalnız Kay,   bırakmamış. Bu arada şehirden  de   uzaklaşmış olduğunun farkında değilmiş.
En sonunda kızak   durmuş. Kızaktan  beyaz pelerini içerisinde Karlar Kraliçesi inmesin mi? Kay, Karlar Kraliçesinin     dinlediği kraliçe olduğunu anlamış. Karlar Kraliçesi Kay’a:
- Çok üşümüşsün gel   otur, demiş. Kay, Karlar Kraliçesi’nin yanına oturup   verdiği pelerine sarılmış.   üşümesi geçmiş. Karlar Kraliçesi de yanında uyuyakalan çocuğu alıp evine  götürmüş. Meğer Karlar Kraliçesi yakaladığı çocukları şatosuna götürüp buz ile  kaplarmış. Kay’ı da bu şekilde buzdan   heykelcik yapıvermiş.
Şehirde  ise Kay’dan uzun zaman  haber alamayan Gerda, arkadaşını aramaya koyulmuş. Karlarla kaplı ormana   yürümüş.
Ormanda arkadaşını arar iken küçük bir kulübeye rastlamış. Kulübeye varınca  kapıyı yaşlı  bir kadın açmış. Bu kadın oralarda yaptığı iyilikler ile tanınan bir büyücüymüş. Kıza, “Neden geldiğini biliyorum yavrucuğum, arkadaşın Kay’ı arıyorsun.   bahçede duran karga arkadaşının yerini biliyor mu?” deyip  Gerda’yı   bahçeye götürmüş. Bahçede  e bir karga dalda bekliyormuş. Kargaya Kay’ın nerede olduğunu sormuşlar. Karga da  :
- Kay’ın nerede olduğunu yalnız  ormanda yaşayan   kız bilebilir, demiş. Bunun üzerine Gerda, ihtiyar  kadından izin isteyip yoluna devam etmiş. Ormanın derinliklerinde dolaşır iken   çok güzel bir kulübe görmüş. Kulübenin kapısı açılmış. İçeriden   karganın bahsettiği   kız çıkmış. Gerda’ya:
- Hoşgeldin, ben de   gelmeni bekliyordum, demiş. Gerda’yı içeri alıp ateşin başına oturtmuş. Ona   yiyeceklerden vermiş. Daha sonra   uyumuşlar. Sabah olunca,   kız Gerda’yı kulübenin yanındaki samanlığa götürmüş. İçeride güvercinler ile, geyikler varmış. Güvercinler   başlamışlar. Küçük kız güvercinlerin dilinden anlıyormuş. Gerda’ya güvercinlerin ne demek istediğini söylemiş .
- Güvercinler, Kay’ı Karlar Kraliçesi’nin kaçırdığını,   şatosunda hapsettiğini, oraya nasıl gidileceğini geyiklerin   söylüyorlar, demiş.
Bunun üzerine   çıkmak için hazırlık yapmışlar.
Geyikleri kızağa bağlamışlar. Gerda   kıza, kendisine yardımda bulunduğu için teşekkür etmiş.
 
      Gerda geyiklerin çektiği kızakla   çıkmış. Günlerce yol almışlar. Dünyanın   kuzey ucuna,  beyaz kar örtüsünden başka hiçbir şeyin görülmediği diyarlara varmışlar. Devamlı ,   kar yağmaktaymış. Geyikler bir süre daha gittikten sonra  beyaz bir şatonun kapısının yanında  durmuşlar.
Gerda, Karlar Kraliçesi’nin şatosuna geldiklerini o zaman  anlamış. İçeri-
ye girmiş. Şatonun içerisi de dışı gibi beyazmış. Gerda, şatonun içerisinde
yürümeye başlamış. Bir yandan da Kay’a söylemiş . Şatoda kendi sesinin yankısından başka ses yokmuş.
Gerda, buzdan   kapı görmüş. Kapıyı açmış   bakmış. Odanın ortasında Kay’ı donmuş   şekilde bulmuş. Sanki buzdan   gibiymiş.
Gerda, Kay’ın ölmüş olduğunu zannederek   ağlamaya. O kadar   ağlamış ki gözünden akan yaşlar   dökülmeye başlamış.
O anda   mucize gerçekleşmiş. Gerda’nın gözlerinden akan yaşlar, dondurulmuş Kay’ı eritmeye başlamış. Üzerini kaplayan buzların erimesi ile Kay kendine gelip konuşmaya başlamış.
- Gerda, seni gördüğüme   sevindim, demiş. Gerda da Kay’ın ölmediğine çok sevinmiş. Kay,  Evlerine geri dönmüşler. Yaşadıkları bu heyecan verici serüveni ikisi de unutamıyormuş.
Artık evlerinden fazla uzaklaşmamaya ve sadece büyükannenin masallarını dinlemeye karar vermişler.

karlar kraliçesi kısa kitap özeti,karlar kraliçesi masalının özeti,karlar kraliçesi hikaye özeti,karlar kraliçesi uzun özeti,
Share:

1 yorum:

AŞAĞIDAKİ YORUM YAPMA BİÇİMİNİ ANONİM YAPIP YORUM YAPABİLİRİSİNİZ.YORUMLARINIZ BİZİM İÇİN ÇOK DEĞERLİDİR.